Yüklerimiz

Zaman inkılap eder, insanlar değişir
Yüklendiklerimiz de yüklerimiz de değişir

Sırtımızda taşırız koca koca çuvallar.

Kiminin çuvalı tuz ile dolu
Ne ağırlığı ne de verdiği ıstırap umurunda.
Kiminin de sırtında pamuktan çuvallar
Bir dokun bin ah işit…
Ezilmiş pamuktan yüklerin altında.

Mütemadiyen bir yükün altında olacak insan
Kimi ağır yüklerin altından üveyik gibi kanatlanacak
Kimi ise tüyden hafif yüklerin altında ezilip kaybolacak

Atında ezileceğimiz yüklerden sana sığınırız Ya Rab!